 |
|||||||||||||||
 |
|||||||||||||||
 |
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Hodowla Roślin SmolicePolecamy odmiany ze Smolic
Odmiana jakościowa gr. A, o bardzo wysokiej zawartości białka i glutenu. Wysokopienna przy intensywnych warunkach uprawy. Odporna na wyleganie, osypywanie ziarna i porastanie w kłosie. Odporna na mączniaka, septoriozę liści i plew oraz choroby podstawy źdźbła. Dobra odporność na wymarzanie. Ilość wysiewu 450 - 500 kiełkujących nasion/m2, tj. wysiew 220 - 250 kg/ha
Wysokopienna, stabilna odmiana do uprawy we wszystkich rejonach Polski. Odmiana jakościowa klasy B, odporna na mączniaka i rdzę. Przydatna do intensywnej produkcji ziarna dla celów młynarsko - piekarniczych. Bez większego ryzyka utraty plonu można ograniczyć stosowanie fungicydów. Ilość wysiewu 500 - 550 kiełkujących nasion/m2, tj. wysiew 220 - 250 kg/ha
Odmiana ogólnoużytkowa o poprawionej wartości technologicznej ziarna. Mniejsze wymagania glebowe czynią ją szczególnie przydatną do uprawy na glebach średnich i słabszych. Wcześnie dojrzewająca o wysokiej odporności na mączniaka. Dość dobra mrozoodpomość i zimotrwałość. Odmiana wcześnie dojrzewająca. Ilość wysiewu 500 - 550 kiełkujących nasion/m2, tj. wysiew 230 - 270 kg/ha
Odmiana ogólnoużytkowa o dobrej wartości wypiekowej, dobrej wymiałowości. Bardzo dobra zdrowotność, dosyć odporna na porastanie. Odmiana dość niska (90 – l00 cm), o dobrej odporności na wyleganie. Ziarno czerwone, bardzo duże o podwyższonej zawartości białka. Ilość wysiewu 500 - 550 kiełkujących nasion/m2, tj. wysiew 230 - 270 kg/ha.
Najlepsze efekty produkcyjne uzyskuje się na glebach pszennych bardzo dobrych i dobrych kl. bonit. I - III, także uprawia się pszenicę na glebach IVa i IV b, gdzie można uzyskać wysokie plony, pod warunkiem, że są to gleby w wysokiej kulturze, a rolnik ściśle przestrzega terminów agrotechnicznych i zasad technologu uprawy. Najlepsze przedplony: rzepak oz., groch, bobik, mieszanki zbożowo - strączkowe, wczesne ziemniaki, na płd.-zach. Polski buraki cukrowe, ze zbożowych dobrym przedplonem jest owies. Nie zaleca się stanowiska po zbożowych jedynie odmiana Almari toleruje to następstwo.
Poziom nawożenia zależy od przedplonu, zasobności gleby i wysokości plonu jaki chcemy uzyskać. Niezbędne jest systematyczne badanie zasobności gleby, jej kwasowości oraz potrzeb wapnowania. Ogólnie zaleca się nawożenie: fosforowe 70-140 kg/ha P2O5 potasowe 80 - 160 kg/ha K2O, azotowe 70-150 kg/ha N. Pod pszenicę wysianą w terminie optymalnym połowę zaplanowanej dawki azotu należy stosować wiosną w fazie pełni krzewienia i połowę w fazie pełni strzelania w źdźbło. W przypadku opóźnionych siewów pierwszą dawkę azotu stosuje się wczesną wiosną przed lub bezpośrednio po ruszeniu wegetacji, a drugą w fazie strzelania w źdźbło. Można też, jeżeli są takie potrzeby, zastosować nawożenie jesienne.
Termin siewu jest czynnikiem bardzo silnie wpływającym na plonowanie pszenicy ozimej. Zależny jest od regionu, a także od technologii uprawy. Należy używać zaprawionego kwalifikowanego materiału siewnego. Zmniejsza to zużycie nasion i ma duży wpływ na wzrost plonów i ich jakość. Głębokość siewu około 3 cm, rozstawa rzędów 9-12 cm.
Ochrona plantacji przed chwastami, chorobami i szkodnikami ma istotne znaczenie dla jej wysokiego plonowania. Aby to uzyskać należy wykonać całą gamę zalecanych zabiegów. Wszystkie zabiegi ochrony roślin należy wykonać zgodnie z zaleceniami IOR oraz informacjami umieszczonymi na opakowaniach preparatów.
Żyto, ze wszystkich zbóż ozimych, ma najmniejsze wymagania glebowe i dlatego też można je uprawiać na glebach słabszych kompleksów, choć uprawia się je także na glebach lepszych. Ze względu na silnie rozbudowany system korzeniowy, a przez to lepszą gospodarkę wodą, żyto jest mniej wrażliwe niż pszenica czy pszenżyto na niedobory wody występujące późną wiosną. Najlepszymi przedplonami dla żyta są: rośliny strączkowe (łubin wąskolistny oraz żółty), ziemniaki (z wyjątkiem późnych odmian), a także: owies i jęczmień. Złymi przedplonami są zboża ozime. Negatywny wpływ przedplonu można ograniczyć uprawą poplonów ścierniskowych.
Prawidłowa uprawa gleby ma istotny wpływ na plonowanie, a szczególnie terminowe i odpowiednio wczesne wykonanie orki siewnej (najlepiej na 2-3 tygodnie przed siewem). W przypadku późnej orki należy wykonać ją pługiem zagregatowanym z wałem Campbella. Do siewu żyto wymaga dobrze odleżałej roli. Należy także prawidłowo wykonać uprawę przedsiewną. Doprawienie roli przed siewem powinno być bardzo staranne, co gwarantuje szybkie, pełne i wyrównane wschody, a w rezultacie wysoki i dobrej jakości plon.
Wpływ terminu siewu na wysokość i jakość plonu jest bardzo duża. Żyto jest mało tolerancyjne na opóźnienie siewu i powinno przed zimą osiągnąć fazę pełni krzewienia. W zależności od regionu termin siewu przypada pomiędzy 15 a 30 września, tylko w zachodniej części Pomorza siewy mogą być o kilka dni późniejsze. Opóźnienie siewu wpływa negatywnie na przezimowanie roślin, a w rezultacie na jakość i wysokość plonu. Gęstość siewu zależy od jakości gleby, przedplonu i terminu siewu. Po dobrych przedplonach ilość wysiewu powinna wynosić 300-450 ziarn/m2, a niekiedy w gorszych warunkach do 500 ziarn/m2, tj. 130-18Okg/ha. Rozstawa rzędów żyta wynosi 12-15 cm, a głębokość siewu 2-3 cm. Zbyt głęboki siew opóźnia wschody i krzewienie. Kwalifikowany materiał siewny pochodzący ze sprawdzonego źródła, powinien być zaprawiony zalecanymi zaprawami nasiennymi.
Wysokość nawożenia mineralnego uzależniona jest od zasobności gleby, stanowiska i przewidywanego plonu, dlatego powinno się przeprowadzać systematyczne badania zasobności gleby. Nawożenie fosforowo-potasowe powinno wynosić 40-80 kg P205,/ha oraz 60-100 kg K20/ha. Nawożenie azotowe stosuje się w zależności od jakości gleby, przedplonu i spodziewanego zbioru i wynosi 80-140 kg N/ha, stosowane głównie wiosną w 2-ch dawkach (w momencie ruszenia wegetacji i w czasie kłoszenia). Można też w przypadku słabszego stanowiska lub słabszej gleby można zastosować niewielkie nawożenie azotowe jesienią. Przy stosowaniu wyższego nawożenia azotowego należy pamiętać o regulatorach wzrostu.
Żyto stosunkowo dobrze radzi sobie z chwastami. Jeżeli jednak spodziewamy się większego zachwaszczenia niezbędne będzie zastosowanie zalecanych herbicydów. W przypadku stosowania intensywnej technologii uprawy niezbędne będzie zwalczanie, pojawiających się chorób i szkodników. Zawsze przed wykonaniem zabiegu trzeba zapoznać się z zaleceniami IOR, a, także instrukcją stosowania (etykieta) znajdującą się na opakowaniu. JĘCZMIEŃ JARY
Odmiana pastewna, dwurzędowa, o dobrze wyrównanym ziarnie. Bardzo dobra odporność na choroby, zwłaszcza na mączniaka i plamistość siatkową. Odporność na wyleganie lepsza od większości zrejonizowanych odmian. Dobrze plonuje we wszystkich rejonach kraju, ma przeciętne wymagania glebowe. Ilość wysiewu 330 - 350 kiełkujących nasion/m2,
Odmiana pastewna, dwurzędowa, o dużej zawartości białka. Dobra odporność na podstawowe choroby. Przeciętne wymagania glebowe. Dobrze plonuje na terenie całego kraju. Ilość wysiewu 330 - 350 kiełkujących nasion/m2,
Odmiana pastewna, dwurzędowa, wysoko plonująca we wszystkich rejonach kraju. Rośliny średniej wysokości i średniej odporności na wyleganie. Dobra odporność na mączniaka i inne choroby. Odmiana o przeciętnych wymaganiach glebowych, średnim terminie kłoszenia i dojrzewania. Zaleca się jak najwcześniejszy siew. Ilość wysiewu 300 - 330 kiełkujących nasion/m2,
Odmiana pastewna, dwurzędowa, o dobrej plenności. Dobra odporność na mączniaka i plamistość siatkową. Średnia odporność na wylganie, ' Duża masa 1000 nasion, średnia zawartość białka. Zaleca się jak najwcześniejszy siew. Ilość wysiewu 300 - 330 kiełkujących nasion/m2,
Najlepsze przedplony: okopowe, motylkowe, oleiste, kukurydza. Dopuszczalne: owies i pszenica. Należy unikać uprawy po życie, pszenżycie i po sobie (ze względu na choroby podsuszkowe). Jęczmień jary ma dość duże wymagania glebowe ze względu na słabo rozwinięty system korzeniowy i krótki okres wegetacyjny. Największe i najpewniejsze plony jęczmienia uzyskuje się na glebach gliniastych, pylastych i lessowych. Zadowalające plony można uzyskać na glebach lżejszych, mających zwięźlejsze podłoże, jeżeli znajdują się w wysokiej kulturze.
Jęczmień ma największe spośród zbóż wymagania co do sprawności roli, a szczególnie stosunków wodno-powietrznych. Po wcześnie zebranych przedplonach należy wykonać zespól uprawek pożniwnych. Orka przedzimowa powinna być zrobiona w październiku na głębokość 20 - 25 cm, a jedynie po roślinach okopowych można ją spłycić do 15 cm. Wiosenna uprawa rozpoczyna się od włókowania lub bronowania. Następnie najkorzystniej jest zastosować agregat uprawowy.
Wielkość dawek fosforu i potasu zależy od zawartości tych składników w glebie oraz przewidywanego poziomu plonów. Nawożenie P, K na glebach cięższych korzystniej jest zastosować jesienią przed orką przedzimowa, natomiast na lżejszych wczesną wiosną. Składnik Zawartość P2O5 i K2O w glebie Zawartość P2O5 i K2O w glebie Zawartość P2O5 i K2O w glebie Zawartość P2O5 i K2O w glebie Fosfor 55-70 40-50 30-35 20-25 Potas 70-80 55-65 40-50 25-35 Wapnowanie powinno być zastosowane pod przedplon jęczmienia. Wielkość dawek nawozów azotowych zależy od potrzeb nawożenia ocenianych na podstawie wielu czynników siedliskowych i agrotechnicznych. Zalecane dawki azotu wahają się: 60 - 70 kg/ha przy dużych; 40-50 kg/ha przy średnich; 30 - 40 kg/ha przy małych potrzebach nawozowych. Dawki azotu powyżej 50 kg/ha należy dzielić na dwie części: przedsiewnie i w fazie strzelania w źdźbło. Do nawożenia pogłównego zaleca się saletrę amonową.
Zaleca się siew w optymalnym terminie do danego rejonu ziarnem kwalifikowanym. Wczesny termin siewu przedłuża okres wegetacji co sprzyja zwiększeniu plonu ziarna. Siew nasionami zaprawionymi, w rozstawie 9-15 cm, na głębokość ok. 3 cm, w ilości 150- 180 kg/ha.
Zachwaszczenie, choroby i szkodniki zmniejszają wysokość plonów i pogarszają jakość ziarna co ogranicza jego przydatność. Z tego powodu konieczne jest wykonywanie wszystkich zabiegów likwidujących zagrożenia. Jako zasadę należy przyjąć, aby trzy górne liście do stadium kłoszenia i dwa po kłoszeniu były jak najdłużej wolne od chorób. Wszystkie zabiegi ochrony roślin należy wykonać zgodnie z zaleceniami I O R oraz informacjami umieszczonymi na opakowaniach preparatów. JĘCZMIEŃ JARY (browarny)
Odmiana browarna, dwurzędowa o bardzo dobrej wartości technologicznej. Wysoki potencjał plonowania, połączony jest z dobrą jakością nasion. Syntetyczna ocena wartości technologicznej ziarna wynosi 8,2 - 8,7 (skala 9°). Zalecana do uprawy w całym kraju, na dobrych stanowiskach o uregulowanych stosunkach wodno-powietrznych. Rośliny średniej wysokości, o dość dobrej odporności na wyleganie. Wysoka odporność na rdzę jęczmienia, na pozostałe choroby przeciętna. Ilość wysiewu ok. 350 kiełkujących nasion/m2, tj. wysiew - 175 kg/ha.
Odmiana browarna o bardzo dobrej wartości technologicznej, dwurzędowa. Wysoki potencjał plonowania, połączony jest z dobrą jakością nasion, kompleksowa ocena wartości technologicznej wynosi 7,6 - 8,3 (skala 9°). Zalecana do uprawy w całym kraju, uniwersalna pod względem glebowym. Przeciętna odporność na mączniaka, plamistość siatkową i rdze. Termin siewu - jak najwcześniejszy. Ilość wysiewu ok. 350 kiełkujących nasion /m2, tj. wysiew 150 - 170 kg/ha,
Odmiana browarna o bardzo dobrych właściwościach browarnych. Dobra plenność, dobra odporność na mączniaka i plamistość siatkową. Średnia odporność na wyleganie. Ziarno o wysokiej celności, dużej masie 1000 nasion i małej ilości pośladu. Odmiana dobrze plonująca na terenie całego kraju, uniwersalna. Zaleca się wczesny siew, opóźnienie zwiększa zawartość białka w nasionach. Ilość wysiewu 300 - 330 kiełkujących nasion/m2, tj. wysiew 150 - 160 kg/ha,
Najlepsze przedplony: okopowe na oborniku, oleiste i warzywa nawożone niezbyt dużymi dawkami azotowymi. Rośliny strączkowe i motylkowe nie nadają się jako przedplon pod jęczmień browarny. Odpowiednie do uprawy jęczmienia browarnego są gleby kompleksu pszennego bardzo dobrego i dobrego o dobrej zdolności magazynowania wody.
Jęczmień ma największe spośród zbóż wymagania co do sprawności roli, a szczególnie stosunków wodno-powietrznych. Po wcześnie zbieranych przed-plonach należy wykonać podorywkę z bronowaniem, a następnie jedno lub dwukrotne bronowanie (w celu niszczenia chwastów). Orka przedzimowa powinna być zrobiona w październiku na głębokość 20 - 25 cm, a jedynie po roślinach okopowych można ją spłycić do 15 cm. Wiosenna uprawa rozpoczyna się od włókowania lub bronowania. Następnie najkorzystniej jest zastosować agregat uprawowy.
Wielkość zalecanych dawek nawozów fosforowych i potasowych zależy od zasobności gleby i waha się od 50 - 80 kg/ha P2O5 i od 80 - 120 kg/ha K2O. Nawożenie azotem (w formie saletrzaku lub saletry amonowej) nie większe niż 40 - 50 kg N/ha powinno być zastosowane przedsiewnie. Jęczmień browarny najlepiej uprawiać na glebach o uregulowanym odczynie pH, w granicach 5,8 - 6,6. Wapnowanie stosować pod przedplon. Zalecane dawki wapna nawozowego w zależności od składu mechanicznego gleby i pH wynoszą 2 do 4 ton CaO /ha.
Zaleca się siew w optymalnym terminie dla danego rejonu ziarnem kwalifikowanym. Wczesny termin siewu przedłuża okres wegetacji co sprzyja zwiększeniu plonu. Siew nasionami zaprawionymi, w rozstawie 9-
Zachwaszczenie, choroby i szkodniki zmniejszają wysokość plonów i pogarszają jakość ziarna co ogranicza jego przydatność. Z tego powodu konieczne jest wykonywanie wszystkich zabiegów likwidujących zagrożenia. Jako zasadę należy przyjąć, aby trzy górne liście do stadium kłoszenia i dwa po kłoszeniu były jak najdłużej wolne od chorób. Wszystkie zabiegi ochrony roślin należy wykonać zgodnie z zaleceniami I O R oraz informacjami umieszczonymi na opakowaniach preparatów. RZEPAK OZIMY
Odmiana populacyjna, podwójnie ulepszona o bardzo wysokim i stabilnym plonie nasion. Wysoka zawartość tłuszczu. Podwyższona zawartość białka w suchej masie beztłuszczowej. Zimotrwałość znacznie lepsza od odmian wzorcowych. Przeciętna odporność na choroby. Ilość wysiewu 3-6 kg/ha w terminie optymalnym.
Odmiana populacyjna, podwójnie'ulepszona o bardzo wysokim i stabilnym plonie nasion. Zawartość tłuszczu i białka wyższa niż odmian wzorcowych. Zwiększona odporność na zgniliznę twardzikową i czerń krzyżowych. Zwiększona tolerancja na herbicyd Command 480 EC. Ilość wysiewu 3-6 kg/ha w terminie optymalnym.
Główne nawożenie azotowe stosuje się wiosną w ilości 140 - 200 kg N/ha w dwóch dawkach: I - przed ruszeniem wegetacji, II - na początku pakowania. Wymagane jest stosowanie nawożenia siarką i borem. Efektywne jest także dolistne dokarmianie rzepaku w fazie zielonego pąka.
Wszystkie zabiegi ochrony roślin należy wykonać zgodnie z zaleceniami IOR oraz informacjami umieszczonymi na opakowaniach preparatów.
Ilość wysiewu w kg/ha oblicza się wg wzoru: obsada w szt./m2 x masa 1000 nas.w (g) ————————————————————— zdolność kiełkowania w %
Wszystkie zabiegi ochrony roślin należy wykonać zgodnie z zaleceniami I O R oraz informacjami umieszczonymi na opakowaniach preparatów. Sławomir Zagierski Hodowla Roślin Smolice | |||||||||||||||
 |
