|
|
|
 |
|
W Krajowym Centrum Roślinnych Zasobów Genowych IHAR prowadzone są badania DNA mające na celu charakterystykę zróżnicowania oraz określenia podobieństwa pomiędzy zgromadzonymi obiektami wybranych gatunków w ramach „Krajowego programu ochrony zasobów genowych roślin użytkowych”. Badania te są przydatne do celów diagnostycznych, do identyfikacji duplikatów przechowywanych obiektów w Banku Genów, obiektów unikalnych, a także do wyboru komponentów do hodowli.
Podstawową metodą badawczą stosowaną w KCRZG jest AFLP (Amplified Fragment Length Polymorphism – polimorfizm długości amplifikowanych fragmentów).
Dotychczas zbadano polimorfizm DNA wybranych ważnych gatunków roślin uprawnych (Phaseolus coccineus L., Avena sativa L., Zea mays L., Pyrus communis L.), gatunków o potencjalnym znaczeniu dla rekultywacji terenów zdegradowanych (Reynoutria japonia Houtt., Reynoutria sachalinensis Nakai), dzikich gatunków interesujących dla hodowli roślin ( Avena strigosa Schreb., Avena macrostachya Balansa & Durieu, Avena murphyi Ladizinsky i Avena maroccana Gand., Pyrus pyraster Medik.), oraz gatunków podlegających chronione (Iris aphylla L., Salix lapponum L., Fagus sylvatica L., Philadelphus, Impatiens parviflora DC.).
Obecnie prowadzone są badania zróżnicowania DNA odmian i populacji miejscowych fasoli zwyczajnej (Phaseolus vulgaris L) i wybranych gatunków z rodzaju Trifolium. Badania fasoli zwyczajnej mają na celu określenie zakresu zmienności odmian hodowlanych i populacji miejscowych oraz związku pomiędzy rejonem uprawy populacji miejscowych, a ich odrębnością molekularną. W rodzaju Trifolium poznanie związków filogenetycznych pomiędzy genomami jest głównym celem badań.
Oczekuje się, że badania te będą stanowić źródło informacji przydatne nie tylko dla praktyki hodowlanej ale również do celów taksonomicznych i badań genetycznych gatunków koniczyny.
W KCRZG prowadzone są również badania mające na celu opracowanie metodyki wczesnego ustalania tożsamości materiałów i odmian hodowlanych oraz odrębności taksonomicznej podgatunków kostrzewy czerwonej ( Festuca rubra L.), które wykorzystują rozklonowane fragmenty DNA powielane specyficznie dla dwóch wymienionych podgatunków kostrzewy czerwonej zamieniane są na specyficzne markery molekularne o znanej sekwencji nukleotydowej. Znalezienie markerów genetycznych umożliwiających identyfikację dwóch podgatunków kostrzewy czerwonej: rubra oraz commutata, we wczesnym etapie hodowli odmian kostrzewy czerwonej o różnym użytkowaniu jest niezmiernie ważna dla usprawnienia prac hodowlanych form o różnym typie użytkowani
|
|
|
|
|
|
